Lieve familie, vrienden, collega's en bekenden,

Op de valreep nog even een update vanuit Ethiopie! Aanstaande vrijdag hoop ik alweer in Nederland aan te komen. Allereerst wil ik iedereen die me de afgelopen tijd heeft gemaild hartelijk bedanken! Ik heb helaas nog niet iedereen persoonlijk terug kunnen mailen door tijdgebrek en de internetverbinding die helaas niet altijd optimaal is.

De tijd is ontzettend hard gegaan en alle dagen zitten vol met van alles en nog wat. Inmiddels ben ik weer terug in Addis Ababa, de hoofdstad. Samen met Anne-Christie heb ik onderzoek gedaan naar het belangrijkste dialect van het Sheko, waarover ik het e.e.a. heb geschreven in mijn vorige mail. Het is een ontzettend goede tijd geweest waarin ik heel veel heb geleerd. Ik heb me geconcentreerd op de fonologie: de klanken en de manier waarop deze georganiseerd zijn in de taal. We woonden in een van de hutten, bij een familie in huis, en waren verstoken van alle mogelijke vormen van luxe. Maar de contacten met de mensen, het intensief bezig zijn met de taal, en het leven in de natuur maakten dat ruimschoots goed. We wasten onszelf en onze kleren in de rivier, dronken water van twijfelachtige kwaliteit uit een "bron" (waardoor ik helaas heftige diarree kreeg en we hierdoor na 10 dagen weer weg moesten), genoten van het schitterende weer en zaten 's avonds uren voor de hut te luisteren naar de verhalen van de mensen onder een schitterende sterrenhemel.

De aanwezige fauna bleek een belangrijke inspiratiebron te zijn voor ons onderzoek. 's Nachts hadden we regelmatig bezoek van muizen en ratten die kabaal maakten in de potten en pannen bij het vuur en zelfs over onze hoofden liepen en van mieren en vlooien die vreselijk jeukende bulten veroorzaakten. Boven ons hoofd was er een plastic zeil gespannen zodat we niet nat zouden worden als het zou regenen, en de muizen gebruikten dit al vrij snel als snelweg om zo snel mogelijk van de ene kant van de hut naar de andere te roetsjen. Overdag waren er de honderden zoemende bijen die zich moedwillig verdronken in de honing die we elke dag te drinken kregen, de kippen die de hele dag door uit de hut gejaagd werden ("koetsj-koetsj-koetsj!!") en de honden die hier gelukkig banger zijn voor mensen dan omgekeerd.

Vorige week een vrije week gehad hier in Addis, maar van mijn voornemen om heerlijk languit op de bank een boek te lezen is helaas niet veel terecht gekomen. Ik heb inmiddels aardig wat contacten opgedaan en het kost veel tijd om iedereen langs te gaan en gedag te zeggen. Deze hele week nemen we deel aan een internationale conferentie over Afrikaanse taalkunde, super boeiend en leerzaam! Vanuit onze vakgroep in Leiden zijn er ook aardig wat docenten en onderzoekers gekomen en we hebben het best gezellig met z'n allen. Vrijdagochtend vroeg hoop ik richting Nederland te vertrekken.